شيوه‌نامه تهيه مقاله

  • ۰
شيوه‌نامه تهيه مقاله

شيوه‌نامه تهيه مقاله

75541032-300x150

شيوه‌نامه تهيه مقاله

مقدمه
در اين شيوه‌نامه، مشخصات يک مقاله¬ي قابل ارسال به مجله فصلنامه تحقیقات در مدل سازی اقتصادي بيان شده است. مؤلفان محترم مقالات تلاش نمايند تا با توجه به نکات مطرح شده، ضمن آشنايي با ابزارهاي قابل استفاده در نرم‌افزار Word، مقالات پذيرفته شده را به سرعت براي چاپ آماده سازند.
1- مشخصات عمومي و ظاهري مقاله
نوشتار حاضر روش آماده کردن مقالات علمي و پژوهشي را توضيح مي‌دهد. اين شيوه‌نامه براساس برخي از قابليت‌هاي موجود در نرم افزار Word تهيه شده است. نکته مهمي که لازم است براي تهيه نسخه آماده به چاپ مورد توجه قرار گيرد اين است که شيوه هاي مورد نياز براي کليه قسمت‌هاي مقاله، در اين نمونه شيوه نامه تعريف شده‌اند و مؤلفان مي‌توانند با استفاده از آنها به سرعت فايل مقاله خود را با شيوه مورد نظر تطبيق دهند. اين کار با استفاده ازابزارهاي Copy | Past و Format Painter در اين نرم افزار به سادگي انجام‌پذير است.
• اندازه صفحات بايد برابر A4 و حدود بالا، پايين، چپ و راست صفحات برابر با 5/2 سانتي‌متر انتخاب شود.
• تعداد صفحات مقاله حداکثر 20 صفحه باشد.
• نشاني نويسندگان، شامل محل کار و پست الکترونيک در زيرنويس صفحه اول نوشته مي‌شود. مشخصات انگليسي مؤلفان مقاله مي‌تواند زير اسامي آنان و پيش از چکيده انگليسي درج شود.
• براي قلم لاتين همواره از Times New Roman استفاده شود که اندازه آن همواره (به غير از عنوان و چکيده) یک واحد کمتر از اندازه قلم فارسي درهرموقعيت مورد استفاده، خواهد بود.
• کل متن مقاله با قلم BZar 13 و با فاصله خطوط 2/1 سانتيمتر (Line Spacing | Multiple 1.2) باشد.

2- محتواي مقاله
هر مقاله بايد شامل بخش‌هاي اصلي زير باشد:
چکيده، كلمات كليدي، مقدمه، متن (ادبيات موضوع و پيشينه تحقيق، مباني نظري، تجزيه و تحليل)، نتيجه، منابع و چکيده انگليسي.
ساير قسمت‌ها؛ شامل تقدير و تشکر، نمادگذاري‌ها و ديگر ضمايم، همگي در انتهاي مقاله بعد از نتيجه و قبل از منابع قرار مي‌گيرند.
2-1- چكيده
چکيده بايد طي دو تا سه پاراگراف و حداکثر 300 کلمه به طور صريح موضوع و نتايج پژوهش انجام شده را مطرح کند؛ يعني بيان کند که چه کاري، چگونه و به چه منظور انجام شده و چه نتيجه‌اي حاصل شده است. در چکيده نبايد هيچ گونه جزئيات، جدول، شکل يا فرمولي را درج کرد.
2-2- كلمات كليدي
حداکثر ده کلمه يا ترکيب دو تا چهارکلمه‌اي که موضوعات اصلي، فرعي و ساير موضوعات مرتبط با مقاله را دسته‌بندي مي‌کنند، بعنوان کلمات کليدي انتخاب شوند.
2-3- ويژگي‌هاي مقدمه
درمقدمه پس از بيان کردن کليات موضوع مورد بحث، ابتدا خلاصه‌اي از تاريخچه موضوع و کارهاي انجام‌شده به همراه ويژگي‌هاي آن بيان مي‌شود. در ادامه، تلاشي که در تبيين کار، براي رفع کاستي‌هاي موجود، گشودن گره‌ها يا حرکت به سمت يافته‌هاي نو صورت گرفته است در يک يا دو پاراگراف توضيح داده مي‌شود. در انتهاي مقدمه سازمان‌دهي مقاله بيان مي‌شود.
2-4- ويژگي‌هاي متن
مطلب اصلي در اين بخش درج مي‌شود که بايد شامل تعريف مفاهيم مورد نياز، طرح مسأله و راه حل ارائه شده باشد. شکل‌ها، جدول‌ها و روابط رياضي بکاررفته در متن همگي بايد مربوط به متن بوده، در متن از آنها استفاده شده و درباره آنها توضيحي آمده باشد.
در نوشتن متن تلاش شود تنها به موضوع اصلي مقاله پرداخته شود تا ذهن خواننده از انحراف نسبت به سلسله مطالب مصون بماند. تمام جملات دست کم يک بار مرور شوند تا از کامل بودن و صحت آنها از نظر دستور زبان فارسي اطمينان حاصل شود. دقت شودکه جملات يک بند (پاراگراف) سلسله‌وار به هم مربوط بوده، يک موضوع را دنبال کنند.
2-5- ويژگي‌هاي نتيجه
در اين بخش، نکات مهم درکار انجام شده به طور خلاصه مرور شده و نتايج برگرفته از آن توضيح داده مي‌شود. سهم علمي مقاله (Contribution) بايد در بخش نتيجه مورد تصريح واقع شود. عين مطالب چکيده دراين بخش آورده نشود. بخش نتيجه مي‌تواند به کاربردهاي پژوهش انجام شده اشاره کند، نکات مبهم و قابل پژوهش جديد را مطرح کند يا گسترش موضوع بحث را به زمينه‌هاي ديگر پيشنهاد دهد.
3- قواعد نوشتاري
شيوايي و رسايي نوشتار در گرو ساده‌نويسي است. بهتر است تلاش شود از جملات رسا، گويا و در حد امکان کوتاه استفاده شود. جداسازي اجزاي مختلف متن با استفاده از پاراگراف‌بندي نيز کمک زيادي به رواني و سادگي فهم مطلب مي‌کند. بند (پاراگراف)‌هاي طولاني نيز مانند جملات طولاني خسته کننده بوده، خواننده را سردرگم ‌مي‌کند. يک بند نمي‌تواند بيش از 5 تا 7 سطر را به خود اختصاص دهد.
تا جاي ممکن از بکارگيري کلمات «مي‌باشد»، «گرديد»، «بوده باشد» ومانند آنها که تکلف‌آور، غلط مصطلح و يا غيرشيوا هستند، اجتناب شود. کلمات روان و ساده مانند «است» و «شد» مي‌توانند اغلب مفاهيم را به راحتي منتقل کنند. استفاده از کلمات دشوار و غير معمول چنانچه دليل توجيهي روشني نداشته باشند، موجب پيچيده‌شدن و ايجاد اشکال در فهم خواننده خواهند شد.
درحد امکان سعي شود براي کلمات غيرفارسي از معادل‌هاي فارسي استفاده شود، به ويژه در مواردي که معادل فارسي مصطلح و مفهوم است. براي مثال استفاده از ترکيب «لذا» به جاي «از اين رو» يا «به همين دليل» توجيهي ندارد. همينطور، عبارت «در جهت» نمي‌تواند جايگزين خوبي براي کلمه رواني مثل «براي» باشد.
براي لغات فني نيز تا آنجا که ممکن است همين الگو پياده شود. در اين گونه موارد چنانچه احتمال عدم آشنايي خواننده با معادل فارسي وجود داشته يا اصطلاح غيرفارسي معمول‌تر است، لازم است در اولين کاربرد کلمه فارسي منشأ غيرفارسي آن به صورت پي‌نوشت و يا اگر تعداد اين موارد اندک است، داخل هلالين (Parentheses) و درمقابل آن کلمه آورده شود.
اگر ناچار بايد کلمات انگليسي در لابلاي جملات گنجانده شوند، بايد فاصله کافي بين آنها و کلمات فارسي درنظر گرفته شود. چنانچه در مقاله از اختصارات (Abbreviation) استفاده شود، لازم است در اولين استفاده تفصيل آن خلاصه نويسي به صورت پي‌نوشت آورده شود. چنانچه مختصرنويسي در چکيده آورده مي‌شود، تعريف آن بايد درهمان چکيده و بدون فاصله ذکر شود.
3-1- علامت گذاري
درکاربرد هلالين بايد توجه شود که عبارت داخل آن براي توضيحي است که از اجزاي جمله محسوب نشده، درصورت حذف خللي به آن وارد نمي‌شود. درمقابل، گيومه براي برجسته کردن جزئي از جمله بکار مي‌رود.
هلالين و قلاب‌ها [Brackets]، ابرو‌ها {Accolades} و گيومه‌ها «Quotations» بايد به کلمات داخل خود متصل بوده و از کلمات قبل و بعد از بيرون آن به اندازه يک حرف فاصله داشته باشند. خطوط تيره (Hyphen) همواره از کلمات قبل و بعد خود يک حرف فاصله داشته باشند، مگر آنکه قبل يا بعد آنها عدد باشد که بايد به آن بچسبند.
دقت شود که تمام نقاط آخر جملات، دونقطه، ويرگول (کاما) و ويرگول نقطه، بايد به کلمه قبل از خود بچسبند و از کلمه بعدي فقط يک حرف فاصله بگيرند. ويرگول مي‌تواند اجزاي يک جمله را درجايي که نياز به مکث هست، ازهم جدا کند؛ حال آنکه ويرگول نقطه براي جداسازي دوجمله که با هم ارتباط معنايي دارند، بکار مي‌رود. براي افزايش خوانايي متن، درصورت لزوم، ازعلامتِ کسره و حرف «ي» بعد از «هاي غير ملفوظ» يا «ة»، به ويژه وقتي تتابع اضافات ضروري است، استفاده شود.
نقطه، کاما، نقطه کاما و علامت سوال به آخرين حرف مي‌چسبد و بعد از آن يک فاصله زده مي‌شود. علامت پرانتز “(” از آخرين حرف استفاده شده يک فاصله مي‌گيرد ولي در داخل دو هلال پرانتز فاصله استفاده نمي‌شود. مثل: (دانشکده).
3-2- املاء
درستي نوشتار براساس قواعد املاي فارسي ضروري است. در اينجا به عنوان مواردي که اشتباه در آن زياد اتفاق مي‌افتد، به چند مورد اشاره مي‌شود. لازم است با مراجعه به کتاب‌هاي موجود دراين زمينه، به اين موضوع دقت کافي مبذول شود.
در افعال مضارع و ماضي استمراري که با «مي» شروع مي‌شوند، دقت شود که درعين جدا نوشتن، از جزء ديگر فعل جدا نيفتد. براي اين منظور بايد از «نيم‌فاصله» استفاده شود. همين طور، درنوشتن «ها»ي جمع، آن را از کلمه جمع بسته شده جدا مي‌نويسيم؛ مگر در کلمات فارسي تک هجايي مانند «آنها» که ازشيوه متصل‌نويسي استفاده مي‌شود.
بهتر است همواره حرف اضافه «به» از کلمه بعدي خود جدا نوشته شود، مگر آنکه اين حرف جزء يک فعل يا صفت يا قيد باشد؛ مانند: «بکاربستن»، «بجا» و «بندرت».
کلمات فارسي يا لاتين نبايد با قواعد عربي جمع بسته شوند؛ پس «پيشنهادها» صحيح و «پيشنهادات» اشتباه است.
درمورد کلمات حاوي همزه قواعدي وجود دارد که دراين مقاله نمي‌گنجد، اما براي نمونه به املاي کلمات «مسأله»، «مسؤول» و «منشأ» دقت شود. همچنين، همزه درانتهاي کلماتي که به الف ختم مي‌شوند، نوشته نمي‌شود و درصورت اضافه شدن به کلمه بعدي از «ي» استفاده مي‌شود: «القا شده»، «بالايي» و «اجراي برنامه». قاعده کلي جدا نويسي است مگر در موارد استثنايي و مشخص شده.
3-3- روابط رياضي
ابزار Equation Editor براي نوشتن روابط رياضي از کارآيي بسيار بالايي برخوردار است. تمامي نمادهاي مورد نياز در اين ابزار پيش‌بيني شده‌اند.
توضيحات تمام متغيرها، پارامترها و نمادهاي جديد در روابط، چنانچه پيش از آن توضيح داده نشده‌اند، بايد بدون فاصله بعد از رابطه بيان شوند. مانند:
(1)

كه درآنX(.)  يك تابع فرضي است…
اگر تعداد متغيرها و پارامترها براي تعريف در ادامة متن زياد است، از فهرست علائم در بخش ضمائم استفاده کنيد و يا به صورت فهرست در زير رابطه تعريف نماييد. اگر از تنظيم دلخواه اندازه (Size) استفاده مي‌کنيد، دقت شود که اندازه ظاهري متغيرها با اندازه حروف لاتين در متن برابر (12) باشد.
3-4- شماره‌گذاري فصول، بخشها و قسمتها
در صورتي که مقاله داراي بخش‌هاي متعدد است، بخش‌ها و قسمت‌هاي مختلف مقاله با اعدادي نظير 6-4 مشخص مي‌شود.
3-5- شماره‌گذاري جداول، نمودارها و…
لازم است شماره‌هاي جداول و نمودارها داراي نظم و ترتيب باشد. تمامي شکل‌ها و جدول‌ها بايد به ترتيب ظهور در مقاله شماره‌گذاري شوند. اگر شکلي از مرجعي نقل شده باشد، لازم است مرجع آن در زير شکل آورده شود. قابل ذكر است كه شماره‌گذاري جداول، اشكال، نمودارها و… مستقل از همديگر صورت مي‌گيرد.
3-6- شماره‌گذاري روابط و فرمول‌ها
فرمول‌ها نيز به ترتيبي که ظاهر مي‌شوند مانند جدول‌ها و شکل‌ها، شماره‌گذاري گردد. براي شماره‌گذاري روابط و فرمول‌هاي آورده شده در متن اصلي از دو شماره كه با خط فاصله از يكديگر جدا مي‌گردند، استفاده مي‌شود بطوريكه تمام روابط و فرمول‌ها از ابتدا تا انتها به ترتيب داراي شماره ا و2 و… خواهد بود.

4- ضمائم
موضوعات مرتبط بامتن مقاله که دريکي از گروه‌هاي زير قرار مي‌گيرند، در بخش ضمائم آورده شوند:
• اثبات‌هاي رياضي يا عمليات رياضي طولاني،
• داده و اطلاعات نمونه(ها)ي مورد مطالعه (Case Study) چنانچه طولاني باشند،
• نتايج کارهاي ديگران چنانچه نياز به تفصيل باشد،
• مجموعه تعاريف متغيرها و پارامترها، چنانچه طولاني بوده و در متن به انجام نرسيده باشد.
5- ويژگي‌هاي منابع
منابع بايد به ترتيب حروف الفبا و ابتدا منابع زبان فارسي و سپس منابع زبان انگليسي، مرتب شده و در انتهاي مقاله آورده شوند. دقت شود که تمام منابع در متن مورد ارجاع واقع شده باشند. مثال‌هاي مندرج در انتهاي اين مقاله نمونه، براي حالات زير و براي هر دو زبان فارسي و انگليسي درنظر گرفته شده‌اند:
1. کتاب‌ها
2. پايان‌نامه‌ها و طرح‌هاي پژوهشي
3. مقاله‌هاي مندرج در مجلات و کنفرانس‌ها
4. منابع اينترنتي

نام خانوادگي، نام (مؤلفان ) (سال انتشار)؛ عنوان اصلي کتاب: عنوان فرعي کتاب (جزئيات عنوان کتاب در صورت وجود داخل هلالين)، ترجمه (مترجمان)، ناشر، محل انتشار، شماره جلد، شماره ويرايش.
نام خانوادگي، نام؛ نام خانوادگي و نام مؤلف دوم؛ مؤلف سوم (سال انتشار)؛ عنوان مقاله و داخل گيومه، نام کامل مجله، شماره دوره يا جلد، شماره مجله، شماره صفحات.
نام خانوادگي، نام مجري (سال انتشار)؛ عنوان طرح پژوهشي ، شماره ثبت، نام کامل محل انجام و سفارش دهنده، سال انجام طرح.
Book authors’ names (Date of publish); Book Title in Italic (and the title components, if any), Edition number, Publisher,
Authors’ names separated by comma-dots (Date of publish); “The Paper Title in Italic Times New Roman 10pt”, Paper Address, Publishing Place, paper page.
Authors’ names separated by comma-dots (Date of publish); “Internet Article Title in Italic Font”, Chapter or Section Name or Number, Complete URL address, Page Number (p.p.), (Article Language, if not in English).

GUIDES TO WRITING ARTICLES FOR JOURNAL OF ECONOMICS SCIENCES ٭

DIN MOHAMMADI
HAQIQI

Jan 2009

ABSTRACT:
“[INSERT HERE]”

KEYWORDS:
“[INSERT HERE]”

JEL CLASSIFICATION:
“[INSERT HERE]”


Leave a Reply

لطفا امتیاز دهید:

به این صفحه

به این سایت